
هسته اصلی اضطراب را جدا شدن از فضا و محیط صمیمی و عاطفی خانواده میدانند که براساس تحقیقات انجامشده بین دختران و پسران بخصوص کلاساولیها رایج و یکسان است. خودداری از رفتن به مدرسه بیشتر به صورت گریه، لجبازی، تمارض، نپوشیدن لباس و مقاومت در ترک خانه نمایان میشود، اما تمام واکنشهای مدرسههراسی در دانشآموزان به علت جدایی از خانواده نیست بلکه بیشتر تهدیدات مدرسه از طرف معلمان و کادر مدرسه است. فقدان تعامل صحیح بین خانواده و مدرسه در نوع رفتار با کودکان دوره اول (اول تا سوم ابتدایی) زمینهساز مدرسههراسی است، چون زمینه سازگاری اجتماعی بین محیط خانواده و محیط مدرسه برای دانشآموزان همسان نیست.
برچسب:
نویسنده: کسری رحیمی